Prokuratura Okręgowa w Krakowie - wersja angielska
Elektroniczna skrzynka
podawcza Elektroniczna skrzynka podawcza
Prokuratura Okręgowa
i Prokuratury Rejonowe Prokuratura Okręgowa i Prokuratury Rejonowe

2005 / listopad

W dniu dzisiejszym, w Prokuraturze Rejonowej w Krakowie Nowej Hucie przedstawione zostały zarzuty Stefanowi K., który 7 listopada Br. zastrzelił swojego syna Jana. Jeden z zarzutów dotyczy zabójstwa przy użyciu broni palnej Jana K. Ojciec oddał w jego kierunku co najmniej cztery strzały powodując u niego m. in. ranę postrzałową prawego oka, ranę postrzałową policzka i krtani czym spowodował u niego rozległe obrażenia głowy, a w konsekwencji jego śmierć. Drugi zarzut dotyczy usiłowania zabójstwa przy użyciu broni palnej wnuka Macieja K. W jego kierunku Stefan. K. oddał co najmniej jeden strzał, czym spowodował u niego ranę postrzałową okolicy biodra prawego, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego przez okno mieszkania położonego na trzecim piętrze bloku mieszkalnego. Zmuszając swoim działaniem pokrzywdzonego do ucieczki polegającej na skoku z okna trzeciego piętra – Stefan K. co najmniej godził się na spowodowanie u niego obrażeń ciała. W wyniku upadku z wysokości pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania żeber, złamania otwartego kości przedramienia, stłuczenia nerki i innych, które łącznie spowodowały u niego chorobę realnie zagrażającą życiu. Kolejny zarzut dotyczy posiadania w nieustalonym okresie do dnia 7 listopada br. bez wymaganego zezwolenia broni palnej w postaci pistoletu i amunicji w postaci 12 sztuk nabojów kalibru 7,62 mm. Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego Stefan K. przyznał się jedynie do posiadania broni palnej bez zezwolenia, nie przyznał się do pozostałych przedstawionych mu zarzutów. W złożonych wyjaśnieniach podał, że doszło do słownej sprzeczki ze synem Janem po czym miał zostać przez niego zaatakowany taboretem, również wnuk Maciej zaatakował go. W związku z tym pobiegł do swojego pokoju, wyciągnął broń, którą tam miał schowaną i oddał jeden strzał mierząc w nogi. Pozostałej części zdarzenia nie pamięta. Przyznał, że broń wraz z nabojami kupił w miesiącu maju br. na jednym z targowisk krakowskich i od tej pory miał ją schowaną. Po przesłuchaniu podejrzanego prokurator wystąpił do sądu z wnioskiem o zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci aresztu tymczasowego na okres 3 miesięcy.
2005-11-09



Prokuratura Rejonowa w Krakowie Nowej Hucie skierowała do Sądu Okręgowego w Krakowie akt oskarżenia przeciwko Pawłowi B. i Rafałowi U. Mężczyźni ci zostali oskarżeni o usiłowanie dokonania rozboju z użyciem niebezpiecznych narzędzi w tym noży oraz pobicie ze skutkiem śmiertelnym Andrzeja T. Do zdarzenia doszło w dniu 19 marca 2005 roku w Krakowie na Os. Słonecznym. W jednym z bloków, na ostatnim podeście klatki schodowej nocował bezdomny Andrzej T. Wieczorem 18 marca br. Paweł B. spotkał się ze swoimi znajomymi, w szczególności z Rafałem U. i dwiema kobietami. Wspólnie wraz z innymi osobami spożywali alkohol w różnych miejscach na terenie osiedla. W końcowej części przenieśli się do klatki schodowej, gdzie na ostatnim podeście spał Andrzej T. W czasie spożywania alkoholu usłyszeli odgłosy chrapania i celem sprawdzenia tych odgłosów Paweł B. i Rafał U. udali się na górę. Tam zobaczyli śpiącego Andrzeja T. i postanowili go przeszukać celem zabrania mu pieniędzy i wartościowych rzeczy. W czasie tego przeszukania Andrzej T. obudził się i zaczął się bronić. Wtedy napastnicy zaczęli bić go rękami, kopać i uderzać wyciągniętymi wcześniej nożami w dolne okolice ciała. W czasie bicia Andrzej T. cały czas leżał na posadzce. Sprawcy nie zabrali mu żadnych rzeczy albowiem ich nie znaleźli. Pokrzywdzony ugodzony nożem krzyczał co spowodowało, że napastnicy przestraszyli się i zaczęli uciekać w dół. Hałasy i krzyki obudziły mieszkańców bloku ok. godz. 3.00, a jeden z mieszkańców widząc na klatce krew wezwał policję. Mieszkańcy widzieli grupę 5-8 osób wychodzących z klatki. Po wyjściu z bloku Paweł B. w ręku miał nóż. Został mu on odebrany przez jedną z kobiet, która w domu umyła nóż i schowała. Następnie został on wydany policji. W sprawie utrudniania śledztwa, poprzez zacieranie śladów, materiały procesowe wyłączono do odrębnego postępowania. Przybyły na miejsce lekarz pogotowia stwierdził zgon Andrzeja T. Z przeprowadzonej sekcji i oględzin zwłok wynika, że Andrzej T. doznał on otarć naskórka twarzy, podbiegnięć krwawych głowy w wyniku uderzeń narzędziem / narzędziami/ tępym, tępokrawędzistym oraz trzech ran kłutych lewego uda z uszkodzeniem tętnicy głębokiej i żyły udowej. Przyczyną zgonu było wykrwawienie z doznanych ran kłutych uda. Przesłuchani w toki śledztwa Paweł B. i Rafał U. przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu, złożyli wyjaśnienia zbieżne z ustalonym stanem faktycznym. Paweł B. podał, że kiedy pokrzywdzony przebudził się w czasie jego przeszukiwania wyciągnął nóż i grożąc nim powiedział do Andrzeja T. aby był cicho. Nadal przeszukiwał go, a kiedy mężczyzna ten zaczął się bronić, bił go wraz z Rafałem U. po twarzy, następnie zadał mu jeden cios nożem na wysokości jego bioder. Mężczyzna krzyczał z bólu i wtedy uciekli. Obu oskarżonym grozi kara pozbawienia wolności od 3 do 15 lat.
2005-11-10



W dniu dzisiejszym, Prokuratura Rejonowa w Krakowie – Krowodrzy skierowała do Sądu akt oskarżenia przeciwko Janowi T. który w dniu 19 stycznia 2005 roku w Krakowie, będąc funkcjonariuszem publicznym jako Dyrektor Zarządu Dróg i Komunikacji w Krakowie oraz Przewodniczący Miejskiego Komitetu Koordynacyjnego do spraw Zimy 2004/2005 nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w zakresie usuwania skutków zimy na drogach miasta Krakowa, w tym sprawowania i przejmowania funkcji decyzyjnych, koordynowania działań służb i jednostek powołanych do wykonywania zadań związanych z zimowym utrzymaniem dróg, kierowania pracą Zarządu Dróg i Komunikacji w Krakowie, do zadań którego należy usuwanie skutków zimy na drogach, wynikających w szczególności z zarządzenia nr 1885/2004 Prezydenta Miasta Krakowa z 28 października 2004 roku w sprawie powołania Miejskiego Komitetu Koordynacyjnego do spraw Zimy 2004/2005 i Regulaminu Wewnętrznego Komitetu stanowiącego załącznik do niniejszego zarządzenia, a także statutu Zarządu Dróg i Komunikacji w Krakowie poprzez to, że pomimo zastrzeżenia do swojej wyłącznej kompetencji podjęcia decyzji o pozostawaniu w gotowości sprzętu do usuwania skutków zimy na drogach i jego uruchomieniu oraz pomimo uzyskania informacji o trudnych i niebezpiecznych warunkach na drogach miasta Krakowa będących skutkiem opadów śniegu i powstania oblodzenia oraz wiedząc, że w przypadku braku dyspozycji o pozostawieniu sprzętu w gotowości, pracownicy jednostek wykonujących czynności związane z utrzymaniem dróg nie będą pełnić dyżurów, nie wyraził zgody na pozostawienie w gotowości sprzętu w poszczególnych jednostkach wykonawczych oraz na jego uruchomienie w celu usuwania skutków zimy, a następnie podjął decyzję o uruchomieniu niewystarczającej ilości sprzętu i do godz. 16.30, pomimo napływających przez cały czas informacji o pogarszających się warunkach na drogach, które spowodowały paraliż komunikacyjny miasta, nie zezwalał na zwiększenie jego ilości, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego tj. o przestępstwo z art.231 par 1 kk. W przeprowadzonym postępowaniu ustalono, iż na okres trwania sezonu zimowego 2004/2005, w zakresie realizowania działań związanych z łagodzeniem oraz z zwalczaniem skutków zimy, Przewodniczący Miejskiego Komitetu Koordynacyjnego został upoważniony do koordynowania działań jednostek takich jak: m.in. Straż Miejska, Zarząd Dróg i Komunikacji i Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacji S.A. w Krakowie. Komitetowi zostało powierzone w szczególności zadanie podejmowania szybkich, doraźnych decyzji zależnie od okoliczności w zakresie organizacji działań i rozwiązań technologicznych i przejmowanie funkcji decyzyjnych w sytuacjach nadzwyczajnych. Funkcje bezpośredniej koordynacji w sezonie zimowym sprawować miała natomiast dyżurna służba, która miała powiadamiać kierownictwo Komitetu o poważniejszych zdarzeniach. Na czas trwania sezonu zimowego czyli od 29.10 2004 do 15.4. 2005 zostały wprowadzone całodobowe dyżury służby koordynacyjno – interwencyjnej. Określony został regulamin odśnieżania jezdni wraz z wbudowanymi torowiskami. Zostały zawarte umowy z podmiotami, które zobowiązały się do utrzymania zimowego dróg. W umowach tych zostały wyznaczone standardy utrzymania dróg, a wykonawcy zostali zobowiązani do posiadania określonej w nich minimalnej ilości sprzętu i zobowiązani do zapewnienia pełnej gotowości sprzętu do zimowego utrzymania do 3 godzin od powiadomienia przez dyżurnego zamawiającego. W poprzednich okresach zimowych, dyżurni Zarządu Dróg i Komunikacji w Krakowie mogli, w oparciu o uzyskane informacje od wykonawców, pracowników MPK w Krakowie, policji, czy też innych podmiotów, samodzielnie wydawać polecenia wykonawcom o uruchomieniu sprzętu. Na początku sezonu zimowego 2004/2005, Dyrektor Jan T. zmienił zasady w zakresie zamawiania u wykonawców sprzętu, który miał dyżurować oraz podejmowania decyzji o jego uruchomieniu Zgodnie z jego decyzją dyżurny w sytuacji otrzymania informacji o trudnych bądź niebezpiecznych warunkach na drogach był zobowiązany do jej zweryfikowania i wysłania w tym celu na miejsce inspektora. Następnie ta informacja, przez zastępcę Jana T. lub Koordynatora Operacyjnego ds. Utrzymania Dróg, była przekazywana Janowi T. Tylko Dyrektor mógł podjąć decyzję o tym czy ma być wysłany na miejsce sprzęt przez jednostkę, z którą Zarząd Dróg i Komunikacji ma podpisaną umowę na utrzymanie zimowe dróg. Jan T. wprowadził także zmiany w zakresie ustalania ilości sprzętu, który miał dyżurować w danym dniu. W dniu 19.01 br ok. godz. 12.00 w Krakowie rozpoczęły się opady śniegu, który osadzając się na drogach powodował oblodzenie. O śliskiej nawierzchni dróg informacje były przesyłane do Zarządu Dróg i Komunikacji faksami, telefonicznie. Były to informacje od Zarządu Gospodarki Komunalnej, Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych i Dekoracji, Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania i innych firm. Wszystkie te dane były przekazywane Janowi T. Mimo posiadania tych informacji oraz zbliżających się godzin szczytu komunikacyjnego, jak również wiedząc, że w przypadku braku zamówienia sprzętu pracownicy wykonawców nie będą pełnić dyżurów, nie wyraził zgody przez cały czas na zamówienie sprzętu, który miał dyżurować, ani też zgody na jego uruchomienie. Dopiero ok. godz. 14.30 Dyrektor Jan T. podjął decyzję o zamówieniu sprzętu w ilości 1 solarki w Przedsiębiorstwie Usług Komunalnych sp. z o.o. w Krakowie oraz po 2 solarki u pozostałych czterech wykonawców. Zamówienie to zostało rozesłane za pośrednictwem faksu do poszczególnych wykonawców, którzy otrzymali je od godz. 14.35 do godz. 14.50. Pracownicy jednostek wykonawczych od razu podjęli działania zmierzające do realizacji zamówienia, jednak z braku wcześniejszego zamówienia musieli wzywać pracowników telefonicznie, aby powrócili do pracy. Pracownicy jednak mieli duże trudności z powrotem do bazy, ponieważ nie kursowała komunikacja miejska, a samochody stały w korkach. Ilość sprzętu jaka wtedy została zamówiona była zupełnie niewystarczająca. Wykonawcy zwracali się z prośbami o zwiększenie ilości sprzętu, sytuacja na drogach bardzo się pogorszyła . Dane te przekazywane były Dyrektorowi Janowi T., który nie zezwalał na zwiększenie ilości sprzętu. Dopiero ok. godz. 16.30 podjął decyzję o zwiększeniu ilości sprzętu, a decyzja ta przekazana została faksem do wykonawców w godz. od 16.47 do godz.17.02. Przedstawiony stan faktyczny pozwala na stwierdzenie, że Jan T. nie dopełnił swoich obowiązków. Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego Jan. T. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, w swoich wyjaśnieniach przedstawił dane sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym, zebranymi dowodami. Podał, że działania wykonawców były celowe i zmierzały do jego skompromitowania nadto otrzymał informację o tym, że jednostki sprzętowe pracują na terenie miasta od godziny 14.40.Wskazał osobę, która podejmowała w tym dniu decyzje. Wyjaśnienia te nie znalazły potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, stanowią próbę uniknięcia odpowiedzialności karnej. Jan T. nie był dotychczas karany sądownie, grozi mu kara pozbawienia wolności do 3 lat.
2005-11-24





Wydział Do Spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Okręgowej w Krakowie skierował, w dniu dzisiejszym, do Sądu akt oskarżenia przeciwko Janowi K. b. posłowi, któremu zarzucono, że:
I. W nieustalonych dniach w okresie od 5 marca 1998 roku do 28 marca 1998 roku, w Krakowie oraz Grębocinie, woj. małopolskiego, w związku z pełnieniem funkcji publicznej Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, zażądał wręczenia, a następnie przyjął korzyść majątkową w postaci sfinansowania do kwoty 35 500 zł zakupu samochodu osobowego marki VW Polo o pełnej wartości 36 500 zł, zarejestrowanego w dniu 16 stycznia 1998 roku na jego żonę, z którą pozostawał w ustawowej wspólności majątkowej, w zamian za uprzednio udzielane w 1997 roku informacje o toczącym się postępowaniu kontrolno - skarbowym w firmach związanych kapitałowo z biznesmenem z terenu Krakowa, jednocześnie obiecując w zamian za tę korzyść podjęcie działań mających na celu doprowadzenie do wydania na rzecz firmy tego biznesmena korzystnych decyzji podatkowych, w szczególności w zakresie zwrotu podatku VAT.tj. o przest. z art. 228 § 1 kk.
II. W dniach od 29 do 30 marca 1999 roku w Proszowicach oraz Tarnowie, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci zeznania podatkowego za rok 1998 - PIT - 31, w ten sposób, że w rubryce oznaczonej numerem „166 - podpis żony” własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Urzędzie Skarbowym w Tarnowie. tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
III. W okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2001 roku do dnia 30 kwietnia 2001 roku w Proszowicach, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci zeznania podatkowego za rok 2000 - PIT - 31, w ten sposób, że w rubrykach oznaczonych numerem „10 - podpis żony” oraz „127 - podpis małżonka” własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Urzędzie Skarbowym w Proszowicach tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
IV. W dniu 16 stycznia 1998 roku w Proszowicach, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci wniosku o rejestrację pojazdu marki VW Polo, w ten sposób, że w miejscu przeznaczonym na podpis właściciela samochodu własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Oddziale Komunikacji Urzędu Rejonowego w Proszowicach, celem zarejestrowania wskazanego pojazdu. tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
V. W dniu 29 kwietnia 2003 roku w Warszawie, w złożonym na ręce Marszałka Sejmu RP oświadczeniu majątkowym, sporządzonym i podpisanym osobiście w dniu 20 kwietnia 2003 roku w Proszowicach, będąc prawidłowo pouczony o tym, iż na podstawie art. 233 § 1 Kodeksu karnego za podanie nieprawdy i zatajenie prawdy grozi kara pozbawienia wolności, będąc zobowiązany do ujawnienia składników mienia ruchomego, których wartość przekracza 10 000 zł, zataił prawdę ukrywając fakt, iż stosownie do brzmienia art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wspólnie z żoną jest współwłaścicielem samochodu osobowego marki VW Polo. tj. o przest. z art. 233 § 1 kk
VI. W okresie od dnia 20 kwietnia 2003 roku do dnia 26 kwietnia 2003 roku w Proszowicach, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci zeznania podatkowego za rok 2002 - PIT - 31, w ten sposób, że w rubrykach oznaczonych numerem „10 - podpis żony” oraz „129 - podpis małżonka” własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Urzędzie Skarbowym w Proszowicach tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
VII. W nieustalonym dniu w okresie od dnia 7 czerwca 2004 roku do dnia 28 czerwca 2004 roku, w nieustalonym miejscu, działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, odnośnie której wyłączono materiały do odrębnego postępowania i przekazano z aktem oskarżenia do sądu, w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci umowy użyczenia samochodu marki Volkswagen Polo zawartej rzekomo w dniu 12 sierpnia 2002 roku pomiędzy jego żoną, a tą ustaloną osobą, w ten sposób, iż wiedząc, że pomiędzy wymienionymi nie została zawarta pisemna umowa użyczenia samochodu, jak również wiedząc o skierowaniu względem jego osoby wniosku do Sejmu RP o wyrażenie zgody na pociągniecie go do odpowiedzialności karnej, w tym również za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia majątkowego, w którym zataił fakt bycia właścicielem przedmiotowego samochodu marki Volkswagen Polo, osobiście sporządził umowę użyczenia w/wym. samochodu opatrując ją datą 12 sierpnia 2002 roku i spisując całą treść umowy użyczenia, a także opatrując ją własnoręcznym podpisem a następnie, w okresie od 30 czerwca 2004 roku do dnia 12 września 2005 roku, w Warszawie i Krakowie, działając ze z góry powziętym zamiarem, w celu użycia za autentyczny trzykrotnie posłużył się tak sfałszowanym dokumentem, tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
VIII. W nieustalonym dniu w okresie od dnia 7 czerwca 2004 roku do dnia 28 czerwca 2004 roku, w nieustalonym miejscu, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci upoważnienia wystawionego rzekomo w dniu 1 października 1997 roku na jego rzecz przez żonę, w ten sposób, iż wiedząc, że w 1997 roku żona nie udzieliła mu pisemnego upoważnienia do podpisywania w jej imieniu pism w sprawach związanych z zakupem maszyn, urządzeń i innych środków trwałych na powiększanie gospodarstwa, podpisywania zeznań podatkowych oraz reprezentowania w różnych urzędach administracji, jak również wiedząc o skierowaniu względem jego osoby wniosku do Sejmu RP o wyrażenie zgody na pociągniecie go do odpowiedzialności karnej, w tym również za posłużenie się jako autentycznymi dokumentami, w których osobiście podrobił podpisy żony, osobiście podpisał przygotowany przez inną ustaloną osobę tekst poświadczającego nieprawdę upoważnienia opatrzonego datą 1 października 1997 roku a następnie w okresie od 30 czerwca 2004 roku do dnia 29 października 2004 roku, w Warszawie i Krakowie, działając ze z góry powziętym zamiarem, w celu użycia za autentyczny dwukrotnie posłużył się tak sfałszowanym dokumentem tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
Aktem oskarżenia objęto również Janusza M. któremu zarzucono, że:
W bliżej nieustalonych dniach, w okresie pomiędzy dniem 5 marca 1998 roku a dniem 28 marca 1998 roku w Krakowie oraz Grębocinie, woj. małopolskiego, działając w krótkich odstępach czasu, w z góry powziętym zamiarze, dowiadując się od Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie Jana K, iż żąda on wręczenia mu przez krakowskiego przedsiębiorcę korzyści majątkowej w kwocie 35 500 zł, która miała zostać przeznaczona na sfinansowanie zakupu
w salonie sprzedaży Volkswagena samochodu osobowego marki VW Polo o łącznej wartości 36 500 zł, zarejestrowanego na nazwisko żony Jana K, w zamian za: uprzednio udzielone w 1997 roku informacje o toczącym się postępowaniu kontrolno skarbowym w firmach związanych z tym przedsiębiorcą, deklarowany w 1996 roku, zamiar udzielenia pomocy w przyspieszeniu wydania korzystnych dla tego przedsiębiorcy decyzji skarbowych odnoszących się do Zakładów Przetwórstwa Owocowo Warzywnego w Krośnie, zobowiązanie do podjęcia bieżących działań mających na celu przyspieszenie dokonywania zwrotów podatków VAT przez właściwe Urzędy Skarbowe na terenie Krakowa na rzecz firmy Goldenmajer S.C. oraz obietnicę wydawania w przyszłości przez Izbę Skarbową w Krakowie korzystnych rozstrzygnięć w sprawach podmiotów gospodarczych kierowanych przez tego biznesmena, chcąc by do popełnienia takiego czynu doszło, podjął się pośrednictwa pomiędzy wręczającym a przyjmującym korzyść majątkową, czym udzielił im pomocy w popełnieniu przestępstwa, a w szczególności: przekazał przedsiębiorcy żądanie Jana K. dotyczące rodzaju korzyści majątkowej, jakiej wręczenia oczekuje on w zamian za wykonanie czynności służbowej w korzystnej dla kierowanego przez biznesmena podmiotu gospodarczego postaci, pośredniczył w przekazywaniu informacji pomiędzy Janem K. a tym przedsiębiorcą, odnoszących się sposobu i miejsca przekazania korzyści majątkowej, przygotował moment przekazania korzyści majątkowej w ten sposób, że wraz
z przedsiębiorcą udał się do salonu sprzedaży Auto Special gdzie dokonał zapłaty gotówką kwoty 35 500 zł za samochód marki VW Polo, który był przedmiotem korzyści majątkowej, odebrał dokumentację dotyczącą sprzedaży samochodu marki Volkswagen Polo na rzecz żony Jana K, po czym osobiście dostarczył opisane dokumenty Janowi K., osobiście odebrał od Jana K. tablice rejestracyjne samochodu Volkswagen Polo uzyskane przez Jana K. w dniu 16 stycznia 1998 roku w Urzędzie Rejonowym w Proszowicach, a następnie przekazał je firmie Auto Special w Krakowie, zaś do faktycznego wręczenia korzyści majątkowej doszło w Grębocinie, kiedy to wraz z biznesmenem dostarczył będący przedmiotem korzyści majątkowej samochód osobowy marki Volkswagen Polo zarejestrowany na żonę Jana K. wraz z kluczykami oraz kompletem dokumentów, do domu Jana K, a przedsiębiorca przekazał je osobiście do rąk Jana K.
Wobec Janusza M. wystąpiono z wnioskiem o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 kpk.
Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego Jan K. nie przyznał się do przedstawionych mu zarzutów, w złożonych wyjaśnieniach kwestionował wiarygodność zeznań złożonych przez biznesmena, wskazywał, że cały proces nabywania samochodu VW Polo dla swojej żony przeprowadził osobiście kontaktując się wyłącznie z pracownikiem firmy sprzedającej go, z nim też załatwiał wszystkie sprawy związane z zamówieniem samochodu, zapłatą za niego oraz odebraniem z salonu. Zaprzeczył by składał podpisy za swoją żonę na jakichkolwiek dokumentach. Przedłożył do akt śledztwa oryginały dokumentów oraz kserokopie dokumentów, mających uzasadniać przyjętą przez niego linię obrony. Na potrzeby prowadzonego postępowania zabezpieczono umowę użyczenia samochodu oraz upoważnienie udzielone przez żonę Jana K. do podpisywania w jej imieniu pism w sprawach związanych z zakupem m.in. samochodu VW Polo, podpisywania zeznań podatkowych i reprezentowania w różnych urzędach administracji. W celu weryfikacji wiarygodności dokumentów poddane zostały one badaniu określającemu wiek powstania dokumentów. Z badania przeprowadzonego przez Centralne Laboratorium Kryminalistyczne KGP w Warszawie wynika, że umowa sygnowana datą 12. 08. 2002 roku została sporządzona najprawdopodobniej w okresie nie przekraczającym 12 miesięcy od daty badania dokumentu tj. od 21 lutego 2005 roku. W odniesieniu do drugiego dokumentu badania nie udało się przeprowadzić. Osoba, która miała samochód ten użyczać zaprzeczyła by istniała jakakolwiek umowa użyczenia. Świadek ten podał, iż samochód użyczył od żony Jana K. w II połowie 2003 roku z uwagi na kradzież jego pojazdu. Zabezpieczono więc akta prowadzonego dochodzenia przez Prokuraturę Rejonową w Krakowie Podgórzu, które to postępowanie potwierdziło informacje przekazane przez świadka. Tym samym wykluczono możliwość sporządzenia przedstawionej przez Jana K. umowy użyczenia w dacie 12.08.2002 roku, bowiem jedyny samochód jaki utracony został przez tę osobę został mu skradziony 13.07.2003 roku, a tym samym w dacie 12.08.2002 roku nie występował on o wypłatę odszkodowania z tytułu kradzieży pojazdu. Przesłuchani świadkowie wykluczyli możliwość złożenia podpisu jednego z małżonków za drugiego, zaprzeczyli, by kiedykolwiek Jan K. składając zeznanie podatkowe przedkładał jakiekolwiek pełnomocnictwo lub upoważnienie od swojej żony. Za przestępstwa te Janowi K. grozi kara pozbawienia wolności do lat 8.

2005-11-25





Wydział Do Spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Okręgowej w Krakowie skierował do Sądu akt oskarżenia przeciwko Janowi K. b. posłowi, któremu zarzucono, że:
I. W nieustalonych dniach w okresie od 5 marca 1998 roku do 28 marca 1998 roku, w Krakowie oraz Grębocinie, woj. małopolskiego, w związku z pełnieniem funkcji publicznej Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, zażądał wręczenia a następnie przyjął korzyść majątkową w postaci sfinansowania do kwoty 35 500 zł zakupu samochodu osobowego marki VW Polo o pełnej wartości 36 500 zł, zarejestrowanego w dniu 16 stycznia 1998 roku na jego żonę, z którą pozostawał w ustawowej wspólności majątkowej, w zamian za uprzednio udzielane w 1997 roku informacje o toczącym się postępowaniu kontrolno - skarbowym w firmach związanych kapitałowo z biznesmenem z terenu Krakowa, jednocześnie obiecując w zamian za tę korzyść podjęcie działań mających na celu doprowadzenie do wydania na rzecz firmy tego biznesmena korzystnych decyzji podatkowych, w szczególności w zakresie zwrotu podatku VAT.tj. o przest. z art. 228 § 1 kk.
II. W dniach od 29 do 30 marca 1999 roku w Proszowicach oraz Tarnowie, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci zeznania podatkowego za rok 1998 - PIT - 31, w ten sposób, że w rubryce oznaczonej numerem „166 - podpis żony” własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Urzędzie Skarbowym w Tarnowie. tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
III. W okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2001 roku do dnia 30 kwietnia 2001 roku w Proszowicach, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci zeznania podatkowego za rok 2000 - PIT - 31, w ten sposób, że w rubrykach oznaczonych numerem „10 - podpis żony” oraz „127 - podpis małżonka” własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Urzędzie Skarbowym w Proszowicach tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
IV. W dniu 16 stycznia 1998 roku w Proszowicach, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci wniosku o rejestrację pojazdu marki VW Polo, w ten sposób, że w miejscu przeznaczonym na podpis właściciela samochodu własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Oddziale Komunikacji Urzędu Rejonowego w Proszowicach, celem zarejestrowania wskazanego pojazdu. tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
V. W dniu 29 kwietnia 2003 roku w Warszawie, w złożonym na ręce Marszałka Sejmu RP oświadczeniu majątkowym, sporządzonym i podpisanym osobiście w dniu 20 kwietnia 2003 roku w Proszowicach, będąc prawidłowo pouczony o tym, iż na podstawie art. 233 § 1 Kodeksu karnego za podanie nieprawdy i zatajenie prawdy grozi kara pozbawienia wolności, będąc zobowiązany do ujawnienia składników mienia ruchomego, których wartość przekracza 10 000 zł, zataił prawdę ukrywając fakt, iż stosownie do brzmienia art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wspólnie z żoną jest współwłaścicielem samochodu osobowego marki VW Polo. tj. o przest. z art. 233 § 1 kk
VI. W okresie od dnia 20 kwietnia 2003 roku do dnia 26 kwietnia 2003 roku w Proszowicach, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci zeznania podatkowego za rok 2002 - PIT - 31, w ten sposób, że w rubrykach oznaczonych numerem „10 - podpis żony” oraz „129 - podpis małżonka” własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Urzędzie Skarbowym w Proszowicach tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
VII. W nieustalonym dniu w okresie od dnia 7 czerwca 2004 roku do dnia 28 czerwca 2004 roku, w nieustalonym miejscu, działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, odnośnie której wyłączono materiały do odrębnego postępowania i przekazano z aktem oskarżenia do sądu, w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci umowy użyczenia samochodu marki Volkswagen Polo zawartej rzekomo w dniu 12 sierpnia 2002 roku pomiędzy jego żoną, a tą ustaloną osobą, w ten sposób, iż wiedząc, że pomiędzy wymienionymi nie została zawarta pisemna umowa użyczenia samochodu, jak również wiedząc o skierowaniu względem jego osoby wniosku do Sejmu RP o wyrażenie zgody na pociągniecie go do odpowiedzialności karnej, w tym również za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia majątkowego, w którym zataił fakt bycia właścicielem przedmiotowego samochodu marki Volkswagen Polo, osobiście sporządził umowę użyczenia w/wym. samochodu opatrując ją datą 12 sierpnia 2002 roku i spisując całą treść umowy użyczenia, a także opatrując ją własnoręcznym podpisem a następnie, w okresie od 30 czerwca 2004 roku do dnia 12 września 2005 roku, w Warszawie i Krakowie, działając ze z góry powziętym zamiarem, w celu użycia za autentyczny trzykrotnie posłużył się tak sfałszowanym dokumentem, tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
VIII. W nieustalonym dniu w okresie od dnia 7 czerwca 2004 roku do dnia 28 czerwca 2004 roku, w nieustalonym miejscu, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci upoważnienia wystawionego rzekomo w dniu 1 października 1997 roku na jego rzecz przez żonę, w ten sposób, iż wiedząc, że w 1997 roku żona nie udzieliła mu pisemnego upoważnienia do podpisywania w jej imieniu pism w sprawach związanych z zakupem maszyn, urządzeń i innych środków trwałych na powiększanie gospodarstwa, podpisywania zeznań podatkowych oraz reprezentowania w różnych urzędach administracji, jak również wiedząc o skierowaniu względem jego osoby wniosku do Sejmu RP o wyrażenie zgody na pociągniecie go do odpowiedzialności karnej, w tym również za posłużenie się jako autentycznymi dokumentami, w których osobiście podrobił podpisy żony, osobiście podpisał przygotowany przez inną ustaloną osobę tekst poświadczającego nieprawdę upoważnienia opatrzonego datą 1 października 1997 roku a następnie w okresie od
30 czerwca 2004 roku do dnia 29 października 2004 roku, w Warszawie i Krakowie, działając ze z góry powziętym zamiarem, w celu użycia za autentyczny dwukrotnie posłużył się tak sfałszowanym dokumentem tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
Aktem oskarżenia objęto również Janusza M. któremu zarzucono, że:
W bliżej nieustalonych dniach, w okresie pomiędzy dniem 5 marca 1998 roku a dniem 28 marca 1998 roku w Krakowie oraz Grębocinie, woj. małopolskiego, działając w krótkich odstępach czasu, w z góry powziętym zamiarze, dowiadując się od Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie Jana K, iż żąda on wręczenia mu przez krakowskiego przedsiębiorcę korzyści majątkowej w kwocie 35 500 zł, która miała zostać przeznaczona na sfinansowanie zakupu w salonie sprzedaży Volkswagena samochodu osobowego marki VW Polo o łącznej wartości 36 500 zł, zarejestrowanego na nazwisko żony Jana K, w zamian za: uprzednio udzielone w 1997 roku informacje o toczącym się postępowaniu kontrolno skarbowym w firmach związanych z tym przedsiębiorcą, deklarowany w 1996 roku, zamiar udzielenia pomocy w przyspieszeniu wydania korzystnych dla tego przedsiębiorcy decyzji skarbowych odnoszących się do Zakładów Przetwórstwa Owocowo Warzywnego w Krośnie, zobowiązanie do podjęcia bieżących działań mających na celu przyspieszenie dokonywania zwrotów podatków VAT przez właściwe Urzędy Skarbowe na terenie Krakowa na rzecz firmy Goldenmajer S.C. oraz obietnicę wydawania w przyszłości przez Izbę Skarbową w Krakowie korzystnych rozstrzygnięć w sprawach podmiotów gospodarczych kierowanych przez tego biznesmena, chcąc by do popełnienia takiego czynu doszło, podjął się pośrednictwa pomiędzy wręczającym a przyjmującym korzyść majątkową, czym udzielił im pomocy w popełnieniu przestępstwa, a w szczególności: przekazał przedsiębiorcy żądanie Jana K. dotyczące rodzaju korzyści majątkowej, jakiej wręczenia oczekuje on w zamian za wykonanie czynności służbowej w korzystnej dla kierowanego przez biznesmena podmiotu gospodarczego postaci, pośredniczył w przekazywaniu informacji pomiędzy Janem K. a tym przedsiębiorcą, odnoszących się sposobu i miejsca przekazania korzyści majątkowej, przygotował moment przekazania korzyści majątkowej w ten sposób, że wraz
z przedsiębiorcą udał się do salonu sprzedaży Auto Special gdzie dokonał zapłaty gotówką kwoty 35 500 zł za samochód marki VW Polo, który był przedmiotem korzyści majątkowej, odebrał dokumentację dotyczącą sprzedaży samochodu marki Volkswagen Polo na rzecz żony Jana K, po czym osobiście dostarczył opisane dokumenty Janowi K., osobiście odebrał od Jana K. tablice rejestracyjne samochodu Volkswagen Polo uzyskane przez Jana K. w dniu 16 stycznia 1998 roku w Urzędzie Rejonowym w Proszowicach, a następnie przekazał je firmie Auto Special w Krakowie, zaś do faktycznego wręczenia korzyści majątkowej doszło w Grębocinie, kiedy to wraz
z biznesmenem dostarczył będący przedmiotem korzyści majątkowej samochód osobowy marki Volkswagen Polo zarejestrowany na żonę Jana K. wraz z kluczykami oraz kompletem dokumentów, do domu Jana K, a przedsiębiorca przekazał je osobiście do rąk Jana K.
Wobec Janusza M. wystąpiono z wnioskiem o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 kpk.
Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego Jan K. nie przyznał się do przedstawionych mu zarzutów, w złożonych wyjaśnieniach kwestionował wiarygodność zeznań złożonych przez biznesmena, wskazywał, że cały proces nabywania samochodu VW Polo dla swojej żony przeprowadził osobiście kontaktując się wyłącznie z pracownikiem firmy sprzedającej go, z nim też załatwiał wszystkie sprawy związane z zamówieniem samochodu, zapłatą za niego oraz odebraniem z salonu. Zaprzeczył by składał podpisy za swoją żonę na jakichkolwiek dokumentach. Przedłożył do akt śledztwa oryginały dokumentów oraz kserokopie dokumentów, mających uzasadniać przyjętą przez niego linię obrony. Na potrzeby prowadzonego postępowania zabezpieczono umowę użyczenia samochodu oraz upoważnienie udzielone przez żonę Jana K. do podpisywania w jej imieniu pism w sprawach związanych z zakupem m.in. samochodu VW Polo, podpisywania zeznań podatkowych i reprezentowania w różnych urzędach administracji. W celu weryfikacji wiarygodności dokumentów poddane zostały one badaniu określającemu wiek powstania dokumentów. Z badania przeprowadzonego przez Centralne Laboratorium Kryminalistyczne KGP w Warszawie wynika, że umowa sygnowana datą 12. 08. 2002 roku została sporządzona najprawdopodobniej w okresie nie przekraczającym 12 miesięcy od daty badania dokumentu tj. od 21 lutego 2005 roku. W odniesieniu do drugiego dokumentu badania nie udało się przeprowadzić. Osoba, która miała samochód ten użyczać zaprzeczyła by istniała jakakolwiek umowa użyczenia. Świadek ten podał, iż samochód użyczył od żony Jana K. w II połowie 2003 roku z uwagi na kradzież jego pojazdu. Zabezpieczono więc akta prowadzonego dochodzenia przez Prokuraturę Rejonową w Krakowie Podgórzu, które to postępowanie potwierdziło informacje przekazane przez świadka. Tym samym wykluczono możliwość sporządzenia przedstawionej przez Jana K. umowy użyczenia w dacie 12.08.2002 roku, bowiem jedyny samochód jaki utracony został przez tę osobę został mu skradziony 13.07.2003 roku, a tym samym w dacie 12.08.2002 roku nie występował on o wypłatę odszkodowania z tytułu kradzieży pojazdu. Przesłuchani świadkowie wykluczyli możliwość złożenia podpisu jednego z małżonków za drugiego, zaprzeczyli, by kiedykolwiek Jan K. składając zeznanie podatkowe przedkładał jakiekolwiek pełnomocnictwo lub upoważnienie od swojej żony. Za przestępstwa te Janowi K. grozi kara pozbawienia wolności do lat 8.

2005-11-25





Wydział Do Spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Okręgowej w Krakowie skierował do Sądu akt oskarżenia przeciwko Janowi K. b. posłowi, któremu zarzucono, że:
I. W nieustalonych dniach w okresie od 5 marca 1998 roku do 28 marca 1998 roku, w Krakowie oraz Grębocinie, woj. małopolskiego, w związku z pełnieniem funkcji publicznej Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, zażądał wręczenia a następnie przyjął korzyść majątkową w postaci sfinansowania do kwoty 35 500 zł zakupu samochodu osobowego marki VW Polo o pełnej wartości 36 500 zł, zarejestrowanego w dniu 16 stycznia 1998 roku na jego żonę, z którą pozostawał w ustawowej wspólności majątkowej, w zamian za uprzednio udzielane w 1997 roku informacje o toczącym się postępowaniu kontrolno - skarbowym w firmach związanych kapitałowo z biznesmenem z terenu Krakowa, jednocześnie obiecując w zamian za tę korzyść podjęcie działań mających na celu doprowadzenie do wydania na rzecz firmy tego biznesmena korzystnych decyzji podatkowych, w szczególności w zakresie zwrotu podatku VAT.tj. o przest. z art. 228 § 1 kk.
II. W dniach od 29 do 30 marca 1999 roku w Proszowicach oraz Tarnowie, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci zeznania podatkowego za rok 1998 - PIT - 31, w ten sposób, że w rubryce oznaczonej numerem „166 - podpis żony” własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Urzędzie Skarbowym w Tarnowie. tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
III. W okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2001 roku do dnia 30 kwietnia 2001 roku w Proszowicach, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci zeznania podatkowego za rok 2000 - PIT - 31, w ten sposób, że w rubrykach oznaczonych numerem „10 - podpis żony” oraz „127 - podpis małżonka” własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Urzędzie Skarbowym w Proszowicach tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
IV. W dniu 16 stycznia 1998 roku w Proszowicach, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci wniosku o rejestrację pojazdu marki VW Polo, w ten sposób, że w miejscu przeznaczonym na podpis właściciela samochodu własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Oddziale Komunikacji Urzędu Rejonowego w Proszowicach, celem zarejestrowania wskazanego pojazdu. tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
V. W dniu 29 kwietnia 2003 roku w Warszawie, w złożonym na ręce Marszałka Sejmu RP oświadczeniu majątkowym, sporządzonym i podpisanym osobiście w dniu 20 kwietnia 2003 roku w Proszowicach, będąc prawidłowo pouczony o tym, iż na podstawie art. 233 § 1 Kodeksu karnego za podanie nieprawdy i zatajenie prawdy grozi kara pozbawienia wolności, będąc zobowiązany do ujawnienia składników mienia ruchomego, których wartość przekracza 10 000 zł, zataił prawdę ukrywając fakt, iż stosownie do brzmienia art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wspólnie z żoną jest współwłaścicielem samochodu osobowego marki VW Polo. tj. o przest. z art. 233 § 1 kk
VI. W okresie od dnia 20 kwietnia 2003 roku do dnia 26 kwietnia 2003 roku w Proszowicach, woj. małopolskiego, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci zeznania podatkowego za rok 2002 - PIT - 31, w ten sposób, że w rubrykach oznaczonych numerem „10 - podpis żony” oraz „129 - podpis małżonka” własnoręcznie nakreślił podpis swojej żony, a następnie tak podrobiony dokument przedłożył w Urzędzie Skarbowym w Proszowicach tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
VII. W nieustalonym dniu w okresie od dnia 7 czerwca 2004 roku do dnia 28 czerwca 2004 roku, w nieustalonym miejscu, działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, odnośnie której wyłączono materiały do odrębnego postępowania i przekazano z aktem oskarżenia do sądu, w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci umowy użyczenia samochodu marki Volkswagen Polo zawartej rzekomo w dniu 12 sierpnia 2002 roku pomiędzy jego żoną, a tą ustaloną osobą, w ten sposób, iż wiedząc, że pomiędzy wymienionymi nie została zawarta pisemna umowa użyczenia samochodu, jak również wiedząc o skierowaniu względem jego osoby wniosku do Sejmu RP o wyrażenie zgody na pociągniecie go do odpowiedzialności karnej, w tym również za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia majątkowego, w którym zataił fakt bycia właścicielem przedmiotowego samochodu marki Volkswagen Polo, osobiście sporządził umowę użyczenia w/wym. samochodu opatrując ją datą 12 sierpnia 2002 roku i spisując całą treść umowy użyczenia, a także opatrując ją własnoręcznym podpisem a następnie, w okresie od 30 czerwca 2004 roku do dnia 12 września 2005 roku, w Warszawie i Krakowie, działając ze z góry powziętym zamiarem, w celu użycia za autentyczny trzykrotnie posłużył się tak sfałszowanym dokumentem, tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
VIII. W nieustalonym dniu w okresie od dnia 7 czerwca 2004 roku do dnia 28 czerwca 2004 roku, w nieustalonym miejscu, działając w celu użycia za autentyczny, podrobił dokument w postaci upoważnienia wystawionego rzekomo w dniu 1 października 1997 roku na jego rzecz przez żonę, w ten sposób, iż wiedząc, że w 1997 roku żona nie udzieliła mu pisemnego upoważnienia do podpisywania w jej imieniu pism w sprawach związanych z zakupem maszyn, urządzeń i innych środków trwałych na powiększanie gospodarstwa, podpisywania zeznań podatkowych oraz reprezentowania w różnych urzędach administracji, jak również wiedząc o skierowaniu względem jego osoby wniosku do Sejmu RP o wyrażenie zgody na pociągniecie go do odpowiedzialności karnej, w tym również za posłużenie się jako autentycznymi dokumentami, w których osobiście podrobił podpisy żony, osobiście podpisał przygotowany przez inną ustaloną osobę tekst poświadczającego nieprawdę upoważnienia opatrzonego datą 1 października 1997 roku a następnie w okresie od
30 czerwca 2004 roku do dnia 29 października 2004 roku, w Warszawie i Krakowie, działając ze z góry powziętym zamiarem, w celu użycia za autentyczny dwukrotnie posłużył się tak sfałszowanym dokumentem tj. o przest. z art. 270 § 1 kk
Aktem oskarżenia objęto również Janusza M. któremu zarzucono, że:
W bliżej nieustalonych dniach, w okresie pomiędzy dniem 5 marca 1998 roku a dniem 28 marca 1998 roku w Krakowie oraz Grębocinie, woj. małopolskiego, działając w krótkich odstępach czasu, w z góry powziętym zamiarze, dowiadując się od Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie Jana K, iż żąda on wręczenia mu przez krakowskiego przedsiębiorcę korzyści majątkowej w kwocie 35 500 zł, która miała zostać przeznaczona na sfinansowanie zakupu w salonie sprzedaży Volkswagena samochodu osobowego marki VW Polo o łącznej wartości 36 500 zł, zarejestrowanego na nazwisko żony Jana K, w zamian za: uprzednio udzielone w 1997 roku informacje o toczącym się postępowaniu kontrolno skarbowym w firmach związanych z tym przedsiębiorcą, deklarowany w 1996 roku, zamiar udzielenia pomocy w przyspieszeniu wydania korzystnych dla tego przedsiębiorcy decyzji skarbowych odnoszących się do Zakładów Przetwórstwa Owocowo Warzywnego w Krośnie, zobowiązanie do podjęcia bieżących działań mających na celu przyspieszenie dokonywania zwrotów podatków VAT przez właściwe Urzędy Skarbowe na terenie Krakowa na rzecz firmy Goldenmajer S.C. oraz obietnicę wydawania w przyszłości przez Izbę Skarbową w Krakowie korzystnych rozstrzygnięć w sprawach podmiotów gospodarczych kierowanych przez tego biznesmena, chcąc by do popełnienia takiego czynu doszło, podjął się pośrednictwa pomiędzy wręczającym a przyjmującym korzyść majątkową, czym udzielił im pomocy w popełnieniu przestępstwa, a w szczególności: przekazał przedsiębiorcy żądanie Jana K. dotyczące rodzaju korzyści majątkowej, jakiej wręczenia oczekuje on w zamian za wykonanie czynności służbowej w korzystnej dla kierowanego przez biznesmena podmiotu gospodarczego postaci, pośredniczył w przekazywaniu informacji pomiędzy Janem K. a tym przedsiębiorcą, odnoszących się sposobu i miejsca przekazania korzyści majątkowej, przygotował moment przekazania korzyści majątkowej w ten sposób, że wraz
z przedsiębiorcą udał się do salonu sprzedaży Auto Special gdzie dokonał zapłaty gotówką kwoty 35 500 zł za samochód marki VW Polo, który był przedmiotem korzyści majątkowej, odebrał dokumentację dotyczącą sprzedaży samochodu marki Volkswagen Polo na rzecz żony Jana K, po czym osobiście dostarczył opisane dokumenty Janowi K., osobiście odebrał od Jana K. tablice rejestracyjne samochodu Volkswagen Polo uzyskane przez Jana K. w dniu 16 stycznia 1998 roku w Urzędzie Rejonowym w Proszowicach, a następnie przekazał je firmie Auto Special w Krakowie, zaś do faktycznego wręczenia korzyści majątkowej doszło w Grębocinie, kiedy to wraz z biznesmenem dostarczył będący przedmiotem korzyści majątkowej samochód osobowy marki Volkswagen Polo zarejestrowany na żonę Jana K. wraz z kluczykami oraz kompletem dokumentów, do domu Jana K, a przedsiębiorca przekazał je osobiście do rąk Jana K.
Wobec Janusza M. wystąpiono z wnioskiem o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 kpk.
Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego Jan K. nie przyznał się do przedstawionych mu zarzutów, w złożonych wyjaśnieniach kwestionował wiarygodność zeznań złożonych przez biznesmena, wskazywał, że cały proces nabywania samochodu VW Polo dla swojej żony przeprowadził osobiście kontaktując się wyłącznie z pracownikiem firmy sprzedającej go, z nim też załatwiał wszystkie sprawy związane z zamówienie samochodu, zapłatą za niego oraz odebraniem z salonu. Zaprzeczył by składał podpisy za swoją żonę na jakichkolwiek dokumentach. Przedłożył do akt śledztwa oryginały dokumentów oraz kserokopie dokumentów, mających uzasadniać przyjętą przez niego linię obrony. Na potrzeby prowadzonego postępowania zabezpieczono umowę użyczenia samochodu oraz upoważnienie udzielone przez żonę Jana K. do podpisywania w jej imieniu pism w sprawach związanych z zakupem m.in. samochodu VW Polo, podpisywania zeznań podatkowych i reprezentowania w różnych urzędach administracji. W celu weryfikacji wiarygodności dokumentów poddane zostały one badaniu określającemu wiek powstania dokumentów. Z badania przeprowadzonego przez Centralne Laboratorium Kryminalistyczne KGP w Warszawie wynika, że umowa sygnowana datą 12. 08. 2002 roku została sporządzona najprawdopodobniej w okresie nie przekraczającym 12 miesięcy od daty badania dokumentu tj. od 21 lutego 2005 roku. W odniesieniu do drugiego dokumentu badania nie udało się przeprowadzić. Osoba, która miała samochód ten użyczać zaprzeczyła by istniała jakakolwiek umowa użyczenia. Świadek ten podał, iż samochód użyczył od żony Jana K. w II połowie 2003 roku z uwagi na kradzież jego pojazdu. Zabezpieczono więc akta prowadzonego dochodzenia przez Prokuraturę Rejonową w Krakowie Podgórzu, które to postępowanie potwierdziło informacje przekazane przez świadka. Tym samym wykluczono możliwość sporządzenia przedstawionej przez Jana K. umowy użyczenia w dacie 12.08.2002 roku, bowiem jedyny samochód jaki utracony został przez tę osobę został mu skradziony 13.07.2003 roku, a tym samym w dacie 12.08.2002 roku nie występował on o wypłatę odszkodowania z tytułu kradzieży pojazdu. Przesłuchani świadkowie wykluczyli możliwość złożenia podpisu jednego z małżonków za drugiego, zaprzeczyli, by kiedykolwiek Jan K. składając zeznanie podatkowe przedkładał jakiekolwiek pełnomocnictwo lub upoważnienie swojej żony. Za przestępstwa te Janowi K. grozi kara pozbawienia wolności do lat 8.

2005-11-25

Aktualności